او این حوزه را ستونی اساسی در اقتصاد خلاق و نمادی برجسته از هویت فرهنگی ملی دانست و اظهار داشت که تشکلهای مرتبط با صنایعدستی میتوانند نقشی کلیدی در حفظ، توسعه و بهروزرسانی این قابلیتها ایفا کنند.
وی افزود: این تشکلها به مثابه پلی میان هنرمندان، نهادهای دولتی و بازارهای مصرف، فراتر از یک سازمان صنفی عمل کرده و قادرند به بنیان اصلی پیشرفت این بخش مبدل شوند. تماس مستقیم آنها با بدنه هنرمندان و فعالان، امکان درک دقیق خواستهها و مشکلات و ارائه راهحلهای عملی و مبتنی بر واقعیتهای موجود را فراهم میآورد.
رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایعدستی در ادامه بر لزوم تقویت همکاری میان این تشکلها و وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی اشاره کرد. وی ابراز امیدواری نمود که سازمانهای فعال در این عرصه با مشارکت موثر و مسئولانه خود، به بازوی قدرتمندی برای مدیران و سیاستگذاران در تحقق اهداف سهگانه وزارتخانه تبدیل شوند.
بختیاری تصریح کرد: صنایعدستی تنها یک حرفه نیست، بلکه آینهای تمامنما از فرهنگ، هنر و هویت ایرانی است که نسلها آن را با دستان هنرمند خود به امروز رساندهاند. از این رو، پشتیبانی از هنرمندان صنایعدستی، در واقع حمایت از بخشی گرانبها از سرمایه فرهنگی و هویتی سرزمینمان محسوب میشود.
او با تاکید بر توانمندیهای سازمانهای مردمنهاد در این بخش، خاطرنشان ساخت که تشکلها با ماهیت داوطلبانه، غیرانتفاعی و مستقل از سیاست، میتوانند در سازماندهی، توانمندسازی و ایجاد همافزایی میان فعالان صنایعدستی، نقشی راهبردی داشته باشند. ارتقاء روابط حرفهای، بهبود جایگاه صنایعدستی در سطوح ملی و بینالمللی و معرفی هنر ایران به عنوان سفیر فرهنگی کشور، از جمله کارکردهای اصلی این تشکلهای تخصصی است.
رئیس مجمع همچنین در مورد نقش مطالبهگرانه تشکلها توضیح داد: نقدهای مطرح شده از سوی فعالان و تشکلهای صنایعدستی نسبت به عملکرد مسئولان نباید به عنوان رویکردی سیاسی تلقی شود. این انتقادات ریشه در دغدغههای واقعی جامعه هنری دارد و با هدف بهبود فرآیندها، رفع موانع و شکوفایی هرچه بیشتر صنایعدستی بیان میشوند.
بختیاری با یادآوری تجربه نزدیک به دو دهه فعالیت مجمع هنرمندان و صنایعدستی، بر ضرورت بازبینی در برخی خطمشیها و مکانیزمهای حمایتی تاکید کرد. او اجرای کامل و موثر «طرح اختصاص یک درصد از خرید محصولات صنایعدستی به مراکز دولتی» را یکی از مسائل حیاتی دانست. طرحی که با اجرای صحیح و نظاممند خود میتواند بودجه قابل توجهی را به سمت تولید و اقتصاد صنایعدستی سوق داده و بازاری مطمئن برای تولیدات هنرمندان ایجاد کند.
او اضافه کرد: فراهم آوردن بازار پایدار برای محصولات صنایعدستی، پیششرطی اساسی برای تداوم تولید و حفظ فرصتهای شغلی در این حوزه است. نهادهای دولتی میتوانند با طراحی سازوکارهای شفاف و عملیاتی، بخشی از تقاضای موجود در بازار را به سمت خرید محصولات دستساز ایرانی هدایت کنند.
رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایعدستی سپس به مشکلات مربوط به بیمه تأمین اجتماعی و مالیات هنرمندان اشاره کرد و گفت: مسئله بیمه و مالیات هنرمندان نیازمند یک راهکار بنیادین و میانبخشی است و نمیتوان آن را تنها در سطح یک خواسته صنفی محدود ساخت.
وی پیشنهاد داد: تشکیل کمیتهای ویژه با حضور نمایندگان نهادهای ذیربط، سازمان تأمین اجتماعی، نمایندگان تشکلهای صنایعدستی و کمیسیون مربوطه در مجلس شورای اسلامی ضروری است تا مسائل بیمهای و مالیاتی هنرمندان به صورت کارشناسی بررسی شده و راهکارهای اجرایی و پایداری برای آنها تدوین گردد.
بختیاری همچنین بر لزوم ارتقاء سیستم اطلاعاتی و تخصصی صنایعدستی تأکید ورزید و گفت: ایجاد و تکمیل «بانک جامع اطلاعات صنایعدستی» زیرساختی حیاتی برای سیاستگذاریهای دقیق در این بخش به شمار میرود؛ چرا که تصمیمگیری موثر بدون دسترسی به دادههای جامع و بهروز از هنرمندان، رشتهها، توان تولید، بازارها و وضعیت فعالان امکانپذیر نخواهد بود.
رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایعدستی در ادامه پیشنهاد فعالتر شدن کارگروههای تخصصی در رشتههای گوناگون صنایعدستی را مطرح کرد و افزود: شکلگیری این کارگروهها، بستر مناسبی برای گفتوگوی پیوسته میان هنرمندان، متخصصان، تشکلها و مدیران فراهم آورده و در نهایت به اتخاذ تصمیمات دقیقتر و سیاستگذاریهای متناسب با خصوصیات هر رشته منجر میشود.
او در پایان تاکید کرد: تقویت تشکلهای صنایعدستی، در واقع به معنای تقویت شبکهای گسترده از هنرمندان، کارآفرینان، متخصصان و نهادهای تخصصی است که میتوانند در کنار دولت، مسیر توسعه این صنعت-هنر را هموار سازند. این مسیر از یک سو به رشد اقتصاد خلاق و بهبود معیشت هنرمندان میانجامد و از سوی دیگر، توانمندی صنایعدستی را به عنوان یکی از مؤثرترین ابزارها برای معرفی فرهنگ و هویت ایرانی در سطح ملی و بینالمللی فعال میسازد.




