به گزارش سایت ۱۲۰ واحد، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در پیامی به مناسبت بازگشایی هفتمین نشست شورای حکام مرکز میراث ناملموس تهران، حفظ سنت‌ها و فرهنگ پویا را مأموریتی چندنسلی دانست و خواستار ارتقای پیوندهای بین‌المللی و منطقه‌ای بر مبنای کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو شد.
سیدرضا صالحی‌امیری با تاکید بر این مفهوم که جوهره بقای جوامع نه صرفاً در آثار کالبدی، بلکه در آیین‌ها، خرد جمعی و سبک زیست نهفته است، بیان کرد: آنچه دوام و بقای یک جامعه را تضمین می‌کند، گنجینه آداب، رسوم، تجربیات کهن و هنرهایی است که سینه‌به‌سینه به آیندگان منتقل می‌شوند. میراث معنوی و ناملموس در حقیقت پلی زنده میان دیروز و امروز است که به نسل جدید مجال می‌دهد در کوران تحولات سریع دنیای امروز، هویت اصیل خود را بازشناسی کنند.
وی هم‌زمانی این گردهمایی با روز جهانی میراث ناملموس را فرصتی درخشان برای تکریم حاملان این سنت‌ها و توسعه آگاهی فراگیر قلمداد کرد و از برنامه‌ریزی‌های هدفمند یونسکو قدردانی نمود.
نقش محوری میراث زنده در تاب‌آوری عمومی هنگام بحران‌ها
صالحی‌امیری میراث معنوی را پدیده‌ای فراتر از روایت‌های نمادین عنوان کرد و گفت: آیین‌های اصیل هرچند در دوران ثبات بازتاب‌دهنده بار فرهنگی ملت‌ها هستند، اما در دوره‌های بحرانی نظیر جنگ یا بلایای طبیعی، به ستون اصلی پایداری و انسجام اجتماعی تبدیل می‌شوند. هنگامی که شاکله‌های مادی و فیزیکی آسیب می‌بینند، این دانش‌های بومی، پیوندهای عاطفی و سنت‌های همبستگی هستند که امید به بازسازی و بقا را زنده نگاه می‌دارند.
وی تاکید کرد علی‌رغم دشواری‌ها و لطمات زیرساختی ماه‌های اخیر، مراقبت از میراث معنوی همواره در زمره اولویت‌های خدشه‌ناپذیر کشور بوده و مقوله فرهنگ هیچ‌گاه یک موضوع حاشیه‌ای تلقی نمی‌شود.
هم‌پوشانی تنوع فرهنگی و وحدت ملی
وزیر میراث‌فرهنگی با یادآوری تمدن چندهزارساله ایران، این دیار را نمونه‌ای برجسته از وحدت در کثرت دانست و متذکر شد: وحدت ملی از طریق یکسان‌سازی یا پاک کردن تفاوت‌ها ایجاد نمی‌شود، بلکه پایداری آن در گرو پاسداشت گوناگونی فرهنگی و تکیه بر سرنوشت مشترک است. نشانه‌هایی چون جشن کهن نوروز، سنت شب یلدا، هنر تعزیه، پرده‌خوانی و دانش دریانوردی با لنج، روایتگر پیوستگی و خرد مشترکی هستند که همگرایی را تقویت کرده و مرزهای جغرافیایی را درمی‌نوردند.
مرکز تهران؛ تکیه‌گاهی برای دیپلماسی فرهنگی و مدیریت بومی منابع
صالحی‌امیری مرکز منطقه‌ای میراث ناملموس تهران را قطبی کلیدی برای تعاملات غرب و مرکز آسیا توصیف کرد و ابراز داشت: این مجموعه نباید تنها به برگزاری جلسات محدود شود، بلکه باید با هم‌افزایی علمی و تخصصی، مسیرهای ملموسی برای تعامل باز کند. در دستور کار سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ مسائلی نظیر مدیریت سنتی منابع آب، الگوهای اصیل درمانی، سامانه‌های تغذیه بومی و مقابله با چالش‌های اقلیمی مدنظر قرار دارد که نشان‌دهنده انباشت قرن‌ها تجربه زیستی است.
او در خاتمه با اشاره به طرح‌های توانمندسازی در کشورهای ایران، قزاقستان و ازبکستان، سنجش شفاف عملکردها و تحلیل دقیق دستاوردها را شرط برنامه‌ریزی کارآمد دانست و بر پشتیبانی همه‌جانبه ایران از مأموریت‌های مشترک منطقه‌ای و بین‌المللی تاکید کرد.
