ایزدی خاطرنشان کرد: هرچند الموت همیشه از جنبه‌های باستان‌شناسی، معماری و تاریخ نظامی بررسی شده است، اما امروزه لازم است با دیدگاهی گسترده‌تر به آن نگریست؛ چرا که این مجموعه فراتر از یک بنا، بیانگر بخش عظیمی از حافظه تاریخی و هویت تمدنی ایران بوده و حاوی گنجینه‌هایی از دانش، فرهنگ، شیوه مدیریت سرزمین و سبک زندگی خردمندانه است.
این مدیرکل با اشاره به گردهمایی سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو، توضیح داد: در اواسط تابستان هر سال، جهانیان در حوزه میراث فرهنگی جمع می‌شوند تا برجسته‌ترین دستاوردهای تمدنی ملت‌ها را در حافظه مشترک جهانی به ثبت رسانند. ایران نیز همواره با تکیه بر سابقه تاریخی درخشان خود، ناب‌ترین نمودهای فرهنگ و تمدنش را به این رویداد جهانی معرفی کرده است.
وی در ادامه سخنانش اظهار داشت: در عصری که برخی گروه‌ها به جای تمرکز بر ساختن آینده، به تخریب تاریخ و هویت ملت‌ها مشغولند، تمدن ایران همچنان پرچم‌دار گفت‌وگو، آرامش، فرزانگی، همزیستی مسالمت‌آمیز و ارج‌نهادن به فرهنگ‌های بشری است. این تمدن که جشن‌هایی چون نوروز، مهرگان، سده و تیرگان را به جهانیان شناسانده، همواره بر پایه دانش و محبت انسانی استوار بوده است.
ایزدی تاکید کرد که تاریخ ایران گواه است که هیچ‌یک از حملات خانمان‌سوز، از یورش‌های اسکندر و سلوکیان گرفته تا تاخت و تاز مغولان و نبردهای دوران جدید، قادر به قطع ارتباط عمیق ایرانیان با ریشه‌های تاریخی و فرهنگی خود نبوده‌اند. این بوم همواره مانند سیمرغی از میان خاکستر مشکلات سر برآورده و بقای تمدنی خویش را حفظ کرده است.
مدیرکل ثبت آثار، پرونده «الموت و سازه‌های دفاعی مرتبط» را چیزی فراتر از شناساندن صرف یک مکان تاریخی دانست و افزود: این اثر، هدیه‌ای ارزشمند از سوی ایران به جامعه جهانی است. مجموعه‌ای که توانمندی‌های ایرانیان در دانش معماری، مهندسی دفاعی، تدبیر منابع آبی، درک اقلیم، ساماندهی فضایی و نبوغ تمدنی را در قالب یک منظر فرهنگی بی‌مانند به جهانیان عرضه می‌کند.
او ادامه داد که الموت را تنها نباید به عنوان یک دژ یا مجموعه‌ای از استحکامات نظامی تصور کرد؛ بلکه این دیار جزئی از داستان عظیم تمدن ایران است. داستانی که از چهره‌هایی چون حسن صباح و خواجه نصیرالدین طوسی آغاز شده و تا اساتید فرهنگ و ادب مانند میرعماد، عبید زاکانی، عارف قزوینی و دهخدا ادامه می‌یابد و پیوند ناگسستنی اندیشه، فرهنگ و علم ایرانی را به نمایش می‌گذارد.
مدیرکل ثبت آثار و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی در خاتمه تصریح کرد: بدون شک، ثبت جهانی این اثر، نشان‌دهنده جایگاه رفیع تمدن ایرانی-اسلامی در حافظه جهانی خواهد بود. این اتفاق میمون، مایه‌ی سربلندی و افتخار برای تمامی ایرانیان، مردم فرهنگ‌دوست استان قزوین و به خصوص اهالی شکیبا، پرتلاش و اصیل منطقه الموت است؛ مردمی که برای قرن‌ها نگهبان و محافظ این میراث گرانبها بوده‌اند و امروز حاصل این پاسداری در آستانه درخشش در سطح بین‌المللی قرار گرفته است.
