در واکنش به این خبر، حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی، ضمن انتقاد شدید از اتهامات وارده، تأکید کرد که باید مشخص شود چگونه یک اجرای مختصر موسیقی ایرانی، که به گفته خودش پیش از تکمیل متوقف شده، می‌تواند به چنین اتهام بزرگی منجر شود.
این پرونده به حوادث شامگاه ۹ اسفند ۱۴۰۳ در عمارت «روبرو» بازمی‌گردد؛ مکانی که میزبان اجرای موسیقی با حضور هیوا سیفی‌زاده بود. اما این برنامه با ورود نیروهای امنیتی نیمه‌تمام ماند و این خواننده دستگیر شد. در ادامه، برای دست‌اندرکاران این اجرا پرونده قضایی تشکیل شد و اکنون سیفی‌زاده از حکم بدوی و محکومیت خود به چهار سال حبس تعزیری خبر داده است.
سیفی‌زاده در توضیحات خود که پس از مدت‌ها سکوت در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد، روشن ساخت که سکوتش هرگز به معنای بی‌دفاعی یا نداشتن حرف نبوده و ترجیح داده است روند قانونی پرونده طی شود. او با تأکید بر اینکه تنها برای چند دقیقه بر صحنه حضور داشته و صرفاً چند بیت از اشعار سعدی را در قالب آواز سنتی اجرا کرده، این پرسش را مطرح کرده است: «کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟»
او همچنین درخواست رسیدگی مستقل و دقیق به پرونده خود در دادگاه تجدیدنظر را مطرح کرده و اعلام نموده که این مسیر را با همراهی وکیلش پیگیری خواهد کرد.
نوربخش: اجرای کافه‌موسیقی به معنای مرکز فساد نیست
در همین راستا، حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی، در خصوص این پرونده اظهاراتی مطرح کرد. او با اشاره به اینکه محتوای برنامه موسیقی ایرانی و سنتی بوده، گفت: «متاسفانه برای هنرمندان ما پرونده قضایی تشکیل شد و بنده نیز در دادگاه حاضر شدم، توضیحات لازم را ارائه داده و از آنها دفاع کردم. اما با اتهاماتی روبرو شدیم که واقعاً مبنای آنها را درک نمی‌کنم.»
نوربخش در مورد اتهاماتی چون «فساد و فحشا» و «دایر کردن مرکز فساد» نیز بیان داشت: «واقعاً چه مبنایی برای این اتهامات وجود دارد؟ آیا یک کافه موسیقی که امروزه در بسیاری از نقاط فعالیت می‌کند و میزبان اجراهای هنری است و علاقه‌مندان برای تماشای آنها گرد هم می‌آیند، می‌تواند مرکز فساد تلقی شود؟ در چنین محیط‌هایی، جوانان مشغول فعالیت‌های فرهنگی هستند.»
به گفته مدیرعامل خانه موسیقی، حتی از لحاظ اداری نیز برای چنین اجراهای محدودی، هیچ روند مشخصی جهت دریافت مجوز رسمی تعریف نشده است. او توضیح داد: «حتی در دادگاه نیز متذکر شدم که در وزارت ارشاد سامانه‌ای برای ثبت یا دریافت مجوز خاص برای اجرای برنامه‌ای در یک کافه برای ۵۰ یا ۶۰ نفر، چه با کلام و چه بی‌کلام، وجود ندارد.»
«وقتی کاری اصلاً اجرا نشده، اتهامات و حکم بر چه اساسی صادر شده است؟»
نوربخش با اشاره به وضعیت هیوا سیفی‌زاده گفت که او از شاگردان برجسته خودش بوده و در زمینه موسیقی ایرانی و آواز سنتی فعالیت می‌کند. او افزود: «تعداد بی‌شماری از دختران جوان و بااستعداد، با اشتیاق، علاقه و انگیزه فراوان به آوازخوانی مشغولند و در عرصه موسیقی فعالیت دارند. هیوا سیفی‌زاده یکی از همین افراد است که از صدای دلنشین و استعداد بسیار خوبی برخوردار است و از شاگردان خودم نیز هست. او در حوزه موسیقی ایرانی و آواز سنتی فعالیت دارد.»
مدیرعامل خانه موسیقی با اشاره به اینکه اجرای سیفی‌زاده حتی فرصت تکمیل شدن را نیافت، گفت: «متاسفانه حتی موفق نشد که برنامه خود را به پایان برساند، اما برای او حکم صادر شد. وقتی اساساً اجرایی صورت نگرفته، این اتهامات و حکم بر چه مبنایی صادر شده‌اند؟»
نوربخش ابراز امیدواری کرد که این پرونده در مراحل بعدی دادرسی مورد توجه و رسیدگی عادلانه قرار گیرد و افزود: «امیدوارم با رویکرد مثبت ریاست محترم قوه قضاییه و مسئولان محترم قضایی، این مشکل مرتفع شود و به تقویت امید، انگیزه، تاب‌آوری و بهبود وضعیت این جوانان و در کل جوانان کشورمان کمک کند. امید است این مسئله در اسرع وقت حل و فصل گردد.»
خوانندگی زنان؛ مسئله‌ای بدون چارچوب روشن
اما از دیدگاه نوربخش، پرونده سیفی‌زاده فراتر از یک موضوع صرفاً قضایی است و بار دیگر بحث دیرینه فعالیت زنان در عرصه خوانندگی و نبود یک چارچوب قانونی و مشخص برای آن را به میان آورده است.
او درباره تداوم برخوردهای قضایی با فعالیت‌های موسیقایی زنان گفت: «به اعتقاد من، این مسئله بالاخره باید روزی به طور ریشه‌ای حل شود.»
نوربخش با اشاره به مباحث فقهی پیرامون صدای زن ادامه داد: «ما هیچ حکم شرعی صریحی نداریم که به صورت مطلق، خوانندگی زنان را حرام اعلام کند. حتی در فتاوای رهبر شهید نیز مشاهده شده است که ایشان خوانندگی را به طور مطلق حرام ندانسته‌اند و تصریح کرده‌اند که موسیقی، در صورتی که مفسده‌ای در بر داشته باشد، حرام است؛ تفاوتی ندارد که این موسیقی توسط مرد اجرا شود یا زن.»
نوربخش در ادامه برای روشن کردن تضادهای موجود در زمینه فعالیت خوانندگان زن، به نمونه جولیا بطرس، خواننده مسیحی لبنانی، اشاره کرد و گفت که حتی برخی از مقامات جمهوری اسلامی نیز آثاری از خوانندگان زن خارجی را منتشر کرده‌اند. او به طور خاص به انتشار ویدئویی از اجرای قطعه «الحق سلاحی» توسط عزت‌الله ضرغامی، وزیر وقت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، اشاره کرد. این قطعه یکی از آثار میهن‌پرستانه بطرس است که در حمایت از مردم فلسطین منتشر شده بود.
نوربخش سپس پرسید: «اگر موسیقی از نوع هنجارمند و هنری باشد، آیا واقعاً تفاوت ماهوی بین صدای زن و صدای مرد در این زمینه وجود دارد؟» و تأکید کرد که به باور او، موضوع فعالیت خوانندگان زن باید با تعیین ضوابط شفاف و روشن، یک بار برای همیشه حل شود.
او با تأکید بر لزوم رفع این ابهام افزود: «این نیز از جمله مسائلی است که بالاخره باید به سرانجام برسد. ما این همه خواننده مستعد زن داریم و آثار ارزشمند فراوانی تولید شده است. حتی برخی از مسئولان نظام نیز خود آثار خوانندگان زن را بازنشر کرده‌اند.»
وی در پایان سخنانش تصریح کرد که ظرفیت‌های والای زنان در عرصه موسیقی نباید نادیده گرفته شود: «بخش مهمی از توانمندی موسیقی ما، که می‌تواند منشأ تحولات عمیق باشد، از صداها و استعدادهای درخشان و بی‌نظیری است که در میان بانوان ما وجود دارد.»
5959
