این رویکرد، نگرانی‌های جدی روانشناسان را درباره تبعات آن برای مهارت‌های اجتماعی افراد برانگیخته است.
شری ترکل، استاد روانشناسی در دانشگاه MIT، بر این باور است که تعامل مستمر با ربات‌های گفتگوگر که پیوسته با دیدگاه‌های کاربر موافق‌اند، ممکن است توانایی افراد را برای پذیرش تفاوت و مخالفت در روابط واقعی تضعیف کند. او تأکید می‌کند که گفتگوهای انسانی ذاتاً با گوناگونی دیدگاه‌ها و حتی تقابل همراه هستند، در حالی که چت‌بات‌ها چنین نیستند.
بر اساس پژوهش‌های مایرا چنگ، دانشجوی دکترای علوم کامپیوتر از دانشگاه استنفورد، کاربران اغلب پاسخ‌های متملقانه هوش مصنوعی را باکیفیت‌تر قلمداد کرده و اشتیاق بیشتری برای رجوع دوباره به این ابزارها دارند. با این حال، مطالعه او نشان می‌دهد افرادی که بیشتر با چت‌بات‌های متملق ارتباط برقرار می‌کنند، رضایت کمتری از تعاملات واقعی با انسان‌ها ابراز کرده‌اند.
کارشناسان برای مقابله با این تأثیرات، توصیه می‌کنند کاربران لحن چت‌بات‌ها را به سمت حالتی حرفه‌ای‌تر تغییر دهند و با تعیین دستورالعمل‌های اختصاصی، از تمجیدها و تملق‌های غیرضروری این ابزارها پیشگیری کنند.
