به گزارش ۱۲۰ واحد، گزارش تازه منتشرشده از سوی شرکت آمریکایی انتروپیک درباره سوءاستفادههای صورتگرفته از مدل هوش مصنوعی «کلود» (Claude)، واقعیت جدیدی را پیش روی ما قرار میدهد. هوش مصنوعی امروزه از یک ابزار ساده برای نگارش متن، ترجمه یا پاسخدهی به سؤالات روزمره فراتر رفته و به اهرمی پرقدرت در دست بازیگران مختلف تبدیل شده است؛ فناوری تازهای که میتواند فرایندهای پیچیده، زمانبر و نیازمند نیروی انسانی متخصص را با سرعتی بیسابقه به سرانجام برساند.
بخش قابلتوجهی از این سند به ادعاهایی پیرامون فعالیتهای منسوب به ایران اختصاص دارد. تیم بررسی تهدیدات انتروپیک مدعی شده که در بازه زمانی بین دسامبر ۲۰۲۵ تا اوت ۲۰۲۶، زنجیرهای از کاربریهای غیرمجاز از مدل کلود را شناسایی و مسدود ساخته است. طبق این ادعا، موارد یادشده تنها محدود به حملات سایبری سنتی نبوده و حوزههایی چون نفوذ اطلاعاتی، عملیات روانشناختی، ابزارهای نظارتی و حتی سوءاستفادههای زیستی و تسلیحاتی را نیز شامل میشود.
بر اساس گزارش انتروپیک، نهادهایی نظیر سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، اداره تبلیغات اسلامی خراسان رضوی و رصدخانه فرهنگی بینا متهم شدهاند که از مدل کلود برای طراحی ساختارها و تولید محتوا در قالب برنامههای رسانهای بهره بردهاند. این شرکت مدعی است که هوش مصنوعی در این برنامهها فراتر از یک دستیار نگارشی عمل کرده و در تدوین اسناد استراتژیک، تولید شخصیتهای مجازی و بازآفرینی متون به زبانهای مختلف نقش داشته است. البته باید توجه داشت که این ادعاها صرفاً بر پایه گزارشهای داخلی یک پلتفرم آمریکایی مطرح شده و بدون تحلیل و تأیید منابع مستقل نمیتوان تمام ابعاد آن را قطعی دانست.
نکته حائز اهمیت این است که گزارش انتروپیک تنها بر ایران متمرکز نیست؛ در بخش دیگری به یک شرکت اطلاعاتی تجاری مرتبط با اسرائیل و سنگاپور با نام S2T اشاره شده که با ساخت حسابهای کاربری در کلود، سامانهای برای پایش، تحلیل و دستهبندی رفتار کاربران شبکههای اجتماعی در ایران و حوزه خلیج فارس ایجاد کرده بود.
علاوه بر این، انتروپیک از شناسایی حسابهای دیگری خبر داده که به ادعای آنها جهت تحلیل دادههای شبکههای اجتماعی و توسعه نرمافزارهای پایش استفاده میشدند. در ابعاد سایبری نیز ادعاهایی مبنی بر گردآوری اطلاعات و تحلیل دادههای مربوط به اهداف نظامی و منطقهای آمریکا و اسرائیل به چشم میخورد.
در نهایت، این گزارش به روشنی ابراز میدارد که رقابت در جهان امروز تنها بر سر توسعه مدلهای هوش مصنوعی قویتر نیست، بلکه چالش اصلی در چگونگی مهار، پایش و جلوگیری از بهکارگیری خودکار این فناوری در عملیاتهای پیچیده سایبری و اطلاعاتی نهفته است.




