به گزارش سایت ۱۲۰ واحد، منطقه کوهستانی «کلنگ‌گزلا» در فاصله دو کیلومتری جنوب سایت هسته‌ای نطنز و بین ۲۲۰ تا ۲۵۰ کیلومتری پایتخت، به یکی از حیاتی‌ترین دژهای امنیتی ایران برای محافظت از دستاوردهای هسته‌ای بدل شده است. علت اصلی حساسیت بالا نسبت به این منطقه، ساخت تأسیسات زیرزمینی پیچیده در دل سنگ‌های سخت گرانیتی است که عمق برخی سالن‌های آن به ۸۰ تا ۱۰۰ متر (و حتی بیشتر) می‌رسد. همین مسئله آسیب‌پذیری این پایگاه را در برابر حملات هوایی معمولی کاملاً صفر کرده است.
پس از وقوع خرابکاری‌ها در سالن‌های روزمینی مونتاژ سانتریفیوژ در نطنز، پروژه‌های زیرزمینی این کوه تقویت شد تا زیرساخت‌های کلیدی کشور در برابر هرگونه تجاوز بیمه شوند. تصاویر ماهواره‌ای نیز از توسعه ورودی تونل‌ها و راه‌های مواصلاتی این مرکز خبر می‌دهند.
ماجرای تهدیدات دوباره ترامپ علیه تأسیسات زیرزمینی ایران
با حضور دونالد ترامپ در مقام رئیس‌جمهور آمریکا، گمانه‌زنی‌ها و ادعاهای او درباره احتمال هدف قرار دادن مراکز اتمی ایران، نام کوه کلنگ را دوباره بر سر زبان‌ها انداخته است. اما تجربه تاریخی ثابت کرده که آسیب زدن به یک سازه فیزیکی، دانش و توانمندی بومی متخصصان ایرانی را نابود نخواهد کرد.
ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد توپوگرافی این کوه و عمق زیاد سازه‌ها باعث شده هرگونه اقدام نظامی علیه آن با چالش‌های فنی بی‌سابقه‌ای روبه‌رو شود؛ به طوری که حتی درباره کارایی پیشرفته‌ترین بمب‌های سنگرشکن برای نفوذ به این لایه‌های ضخیم گرانیتی تردیدهای جدی وجود دارد.
ادعاهای آژانس اتمی و گروسی درباره کوه کلنگ
در سوی دیگر، رافائل گروسی مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با هم‌صدایی با واشنگتن، ادعاهایی مبنی بر مشاهده برخی تحرکات در اطراف این کوه مطرح کرده است. با این حال او اعتراف نموده که آژانس داده‌های مستندی از ماهیت دقیق این اقدامات ندارد.
ناظران آژانس تاکنون موفق به بازرسی از دهانه‌ها و تونل‌های زیرزمینی کوه کلنگ نشده‌اند و تمام ادعاهای غربی‌ها صرفاً بر پایه حدسیات بنا شده است. مقامات کشورمان نیز هرگونه فعالیت مغایر با پروتکل‌ها در این نقطه را تکذیب کرده و این جنجال‌آفرینی‌ها را بهانه‌ای برای فشار سیاسی و فضاسازی برای خرابکاری‌های احتمالی دانسته‌اند.
قاطعیت ایران در پاسخ به هرگونه ماجراجویی نظامی
در واکنش به این خط‌ونشان کشیدن‌ها، نماینده دائم ایران در سازمان‌های بین‌المللی در وین هشدار داد که هر نوع حماقت نظامی علیه زیرساخت‌های هسته‌ای کشور، پاسخی متقابل، کوبنده و ویرانگر در پی خواهد داشت. تکرار گزینه‌هایی چون خروج ایران از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) نیز نشان می‌دهد تداوم زیاده‌خواهی‌های غرب می‌تواند محاسبات راهبردی تهران را به‌طور کلی تغییر دهد.
خطرات خطیری که امنیت هسته‌ای جهان را تهدید می‌کند
عادی‌سازی مفهوم حمله به مراکز هسته‌ای فراتر از مرزهای ایران، یک بدعت خطرناک بین‌المللی است. اگر تهاجم به تأسیسات زیرزمینی و اتمی یک کشور به ابزاری متعارف برای حل اختلافات دیپلماتیک بدل شود، هیچ مرکز هسته‌ای در سراسر جهان از خطرات زیست‌محیطی و امنیتی آن در امان نخواهد بود.
مواجهه با کوه کلنگ تنها محدود به یک کوه یا منطقه جغرافیایی نیست، بلکه بخشی از رویارویی کلان میان توانمندی‌های بومی ایران و تلاش‌های جبهه غربی برای تضعیف مؤلفه‌های قدرت کشور است.
سناریوهای مطرح درباره احتمال حمله و پاسخ قاطع ایران
در همین رابطه، علیرضا تقوی‌نیا، کارشناس مسائل سیاسی بر این باور است که اتخاذ مواضع تند از سوی گروسی، صدور قطعنامه‌ها و هم‌زمانی آن با تهدیدات دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو، نشان‌دهنده زمینه‌سازی احتمالی برای تهاجم به این مجموعه است. به گفته وی، مقامات رژیم صهیونیستی و آمریکا ممکن است برای دستاوردسازی سیاسی دست به حماقت بزنند، هرچند احتمال عملیات فریب یا هدف قرار دادن سایر زیرساخت‌ها نیز منتفی نیست.
این تحلیل‌گر تاکید می‌کند که آماده‌باش کامل نیروهای مسلح و هوشیاری ملی در شرایط کنونی ضروری است. در صورت بروز هرگونه حماقت از سوی دشمن، واکنش ایران بدون مکث و قطعی خواهد بود. طرح بحث خروج از NPT نیز پیام شفافی به طرف‌های غربی است؛ چرا که منفعل ماندن در برابر تجاوز، دشمن را دچار محاسبات اشتباه خواهد کرد.
وی معتقد است در صورت اتخاذ تصمیم سیاسی برای خروج از NPT، فاصله میان خروج و انجام اقدامات بازدارنده عملی باید بسیار کوتاه باشد تا فرآیند بازدارندگی به عالی‌ترین سطح برسد. صنعت هسته‌ای ایران قائم به اشخاص یا ساختارهای محدود نیست، بلکه متکی بر دانش عمیق داخلی است که با هیچ حمله‌ای از بین نخواهد رفت.
