این انتقال که با تلاش‌های فراوان فردین معصومی و پسرش برای جلب رضایت فدراسیون کشتی ایران همراه بود، با سد محکم علیرضا دبیر مواجه شده است. رئیس فدراسیون بارها مخالفت قاطع خود را اعلام کرده و همچنان امیدوار است این کشتی‌گیر جوان را از تصمیمش منصرف کند.
حال که قرارداد معصومی با فدراسیون آذربایجان به امضا رسیده و فدراسیون ایران نیز بر موضع خود پافشاری می‌کند، سرنوشت این قهرمان جوان به قوانین بین‌المللی گره خورده است. بر اساس مقررات اتحادیه جهانی کشتی، هر ورزشکاری برای تغییر ملیت و شرکت در مسابقات جهانی، قاره‌ای و المپیک، نیازمند رضایت‌نامه از فدراسیون کشور مبدأ است. در غیر این صورت، باید سه سال کامل از آخرین حضورش با دوبنده کشور قبلی گذشته باشد.
آخرین باری که امیررضا معصومی برای تیم ملی ایران روی تشک رفت، ۳۰ مارس ۲۰۲۵ (فروردین ۱۴۰۴) در مسابقات قهرمانی آسیا بود که مدال طلا را نیز به گردن آویخت. این تاریخ به آن معناست که او برای رقابت با پرچم کشوری دیگر، باید تا ۳۰ مارس ۲۰۲۸ منتظر بماند. این در حالی است که معصومی پیش‌تر ابراز امیدواری کرده بود که از مسابقات جهانی ۲۰۲۷ آمریکا، که اولین مرحله گزینشی المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس است، برای آذربایجان کشتی بگیرد.
با این حساب، اگر مخالفت علیرضا دبیر ادامه یابد، امیررضا معصومی با یک چالش بزرگ روبرو خواهد شد. او بیش از دو سال از میادین بین‌المللی دور خواهد بود و تنها می‌تواند در تمرینات تیم آذربایجان شرکت کند. این دوری، شوک بزرگی برای او محسوب می‌شود، زیرا فرصت طلایی کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ از طریق مسابقات جهانی ۲۰۲۷ را از دست خواهد داد. تنها راه باقی‌مانده برای او، شرکت در مسابقات گزینشی قاره اروپا و آخرین تورنمنت‌های کسب سهمیه خواهد بود که مسیری بسیار دشوارتر است.
امیررضا معصومی که اکنون تنها ۲۱ سال دارد، با خطر از دست دادن بخش مهمی از دوران اوج قهرمانی خود مواجه است. به نظر می‌رسد فدراسیون آذربایجان و خود او باید برنامه‌ریزی دقیقی برای عبور از این بحران و رساندن او به المپیک ۲۰۲۸ داشته باشند. بدین ترتیب، تقابل احتمالی و جذاب او با امیرحسین زارع، دیگر فوق ستاره سنگین‌وزن ایران، حداقل تا مسابقات جهانی ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به تعویق افتاده و شاید اولین رویارویی آن‌ها با دوبنده‌های ایران و آذربایجان، در المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس رقم بخورد.
