افزایش دستمزد کارگران ایرانی در عراق؛ روزی ۸ میلیون تومان!

در این شهرها، درآمد روزانه یک بنا چندین برابر میزان مشابه در داخل ایران است و همین موضوع جذابیت کار در عراق را افزایش داده است.

بر اساس آنچه از سوی یک بنای ایرانی که در کربلا مشغول به کار است، اعلام شده، کارگران ساختمانی در آنجا روزانه ۸۰ هزار دینار عراقی بابت ۸ ساعت کار دریافت می‌کنند. با توجه به نرخ تقریبی هر دینار (حدود ۱۰۰ تومان)، این میزان معادل ۸ میلیون تومان در روز می‌شود. این کارگر با وجود گرمای شدید هوا، معتقد است که این درآمد ارزش سختی کار را دارد و در هیچ کجای ایران نمی‌توان چنین مبلغی را برای کار ساختمانی به دست آورد. طبق گفته این کارگر، هزینه‌های اسکان و تغذیه نیز توسط کارفرما تأمین می‌شود که دغدغه‌های آنها را در این زمینه از بین می‌برد.

این کارگر به همراه دیگر همکاران ایرانی خود در پروژه‌های عمرانی کربلا منطقه تل زینبیه فعال هستند و به نظر می‌رسد از وضعیت کاری خود در عراق رضایت بیشتری دارند، حتی با وجود شرایط اقلیمی دشوار.

تفاوت نجومی دستمزدها بین ایران و عراق

طبق آمار اتحادیه‌ها و پلتفرم‌های خدماتی در ایران، دستمزد روزانه یک کارگر بنا معمولاً بین ۲.۵ تا ۳ میلیون تومان متغیر است. این ارقام در مقایسه با آنچه کارگران ایرانی در عراق دریافت می‌کنند، اختلاف چشمگیری را نشان می‌دهد. به این ترتیب، یک بنای ایرانی در کربلا می‌تواند درآمد روزانه خود را بیش از دو تا سه برابر درآمد مشابه در داخل کشور افزایش دهد.

اثر سقوط ارزش ریال بر مهاجرت نیروی کار

جاذبه بازار کار عراق برای نیروهای ایرانی، بیشتر ناشی از افت مداوم ارزش ریال در سالیان اخیر است، نه افزایش واقعی دستمزدها در خود عراق. با رشد چشمگیر نرخ ارز در ایران، درآمدهای دلاری و دیناری در کشورهای همسایه برای تعداد زیادی از نیروهای فنی و کارگران ساختمانی به مراتب جذاب‌تر شده است. همین عامل باعث شده که بخش قابل توجهی از نیروی کار ماهر ایرانی، به خصوص در بخش‌های ساختمانی، خدماتی و فنی، کار در کشورهای همسایه را به فعالیت در بازار داخلی ترجیح دهند.

هشدار برای بازار کار ایران

افزایش مهاجرت نیروهای فنی و کارگران ماهر به کشورهای همسایه، پدیده‌ای رو به رشد است که در سال‌های اخیر شدت گرفته است. هرچند این روند برای افراد مهاجر به معنای کسب درآمد بیشتر است، اما در سطح کلان می‌تواند به کمبود نیروی کار متخصص در برخی بخش‌های حیاتی و افزایش هزینه‌های اجرای پروژه‌های عمرانی در داخل کشور منجر شود. این واقعیت ریشه در کاهش قدرت خرید ریال و شکاف فزاینده میان دستمزدهای داخلی و درآمدهای قابل دستیابی در کشورهای همسایه دارد.